سلام. بعد از مدتها غیبت بالاخره برگشتم اینجا...
تاریخ نشان می دهد که وبلاگ نوشتن من - و چند بلاگر دیگر- سالی یکی دو بار دچار سکته می شود و به کما می رود. به هر حال ظاهرا کمای این بار تمام شده و تا سکته بعدی، در خدمتتان هستم.

فکرها و خبرهای این روزهایم
1- چطور باید بهترین شد، نه بزرگترین.
2- سرمایه اصلی شرکت ها-مخصوصا شرکت های خدماتی- تک تک آدمهایشان هستند، نه تیر و تخته های دفتر. ( اگر پول گم کردید تقصیر را گردن پولهایتان نیاندازید، حتی گردن جیب سوراختان هم نگذارید، خودتان حواستان را جمع نکردید. حواستان را جمع کنید)
3- بزرگ بیاندیشید (تا اطلاع ثانوی حداکثر 52 اینچ بیاندیشید)
4- گزارشی از نمایشگاه اتومبیل در آمریکا می دیدیم، نکته ای که همه خودروسازان اروپایی در مورد طراحی محصولاتشان برای صادرات به آمریکا اشاره می کردند، جای مخصوص قرار دادن لیوان در خودرو بود. از بی ام و گرفته تا اسمارت ،همگی جا لیوانی هایی مناسب با سبک زندگی مردم آمریکا و مناسب لیوان های بزرگ استارباکس، طراحی و به محصولشان اضافه یا طرح موجود را اصلاح کرده بودند.