No Comment, No Ping!

تحملم خيلی کم شده ديگه خسته شدم از داد و بيداد اينکه غم نداری بابامو بخورم . بابام راه ميره غرغر ميکنه وظايف عاديشم به زور و با کلی غر غر انجام ميده دائم ناله ی ندارم ندارم سر ميده اعصاب همه رو خوورد ميکنه تا بحث خرج کردن مياد ميگه ميزارم ميرم يه جای ديگه اين شده مدل مبارزه با مشکلات تو خانواده ی ما فراار. همش به خاطر بی پوليه که همه جدو آباد مارو گاييده جرئت نميکنم وصل شم به اينترنت همين چند دقيقه ای هم که ميام با يه عالمه اضطرابه يه سره گوشيه تلفن رو برميداره و کافيه يه بار اون سوت کذايی رو تو گوشی بشنوه انقدر دادو بيداد ميکنه که ديگه به گه خوردن ميفتم . ميدونم نداره اما به خاطر بی منطقيه خودش همه چيزو به فاک داد موقعی که داشتم ميگفت ندارم حالا هم که نداره ميگه ندارم بدبختی از سرو روی هممون بالا ميره مدت خيلی زياديه که پول يه جفت جورابم بهم نداده بعدم ميان ميگن چرا جنده ميشوند. حالا منکه هنوز جنده نشدم اما يه وقت ديدی شدم با اين وضعيت گه خونه بعييد نيست مامانم که يه قدم باهاش بيرون نميرم تا از در ميريم بيرون شروع ميکنه ناله نفرين که آبرومو بردی با اين ريخت و قيافت. تو خونه هم که همش سمفونيه روضه پخش ميکنه. آخه اين زندگيه نکبت به چه درد ميخورد دوستامو ميبينم کونم ميسوزه از دنيا و طبيعت گرفته اون وقت منه بدبخت اينجوری بايد از کونه خانوم بخورم و چس ناله هامو اينجا واسه تو بکنم ای ريييييييدم به اين بی پوولی

بابا بی خیال اگه جای من بودی چیکار می کردی؟
arya4u@msn.com