چند روز پیش با فرشاد محمودی روزنامه نگار، در مورد این حرف می زدیم که به رغم اینکه نحوه چیدمان صفحات روزنامه هایی مثل شرق با نحوه چیدمان سنتی صفحات روزنامه ها فرق دارد ، تعرفه آگهی ها مطابق با این تحول تغییر نکرده اند و از همان نسبت هایی قبلی در تعرفه ها استفاده می کنند.
حرفمان به طور خاص در مورد صفحات لایی روزنامه شرق بود که هر مجموعه 8 صفحه ای (با موضوعی واحد) شخصیتی مستقل دارد و هر روز دو مجموعه این چنینی همراه منتشر می شود و هر کدام از آنها فهرست و ورودی خاص خود را دارند.
مساله اینجاست که تعرفه ای که برای صفحات ورودی این مجموعه ها در نظر گرفته می شود، کمتر از تعرفه برخی دیگر از صفحات لایی است و این در حالی است باید با توجه به شکل قرارگیری آنها، تعرفه بالاتری داشته باشند. قسمت دیگر ماجرا این است که سفارش دهندگان آگهی ها هم گرایش زیادی به این صفحات ندارند و ترجیح می دهند در صفحاتی که در تمام روزنامه ها به عنوان صفحات ممتاز شناخته می شوند، آگهی داشته باشند.
یک مثالش آگهی های تمام صفحه سونی است که در صفحه 7 روزنامه شرق تقریبا هر روز منتشر می شود. انتخاب بهتری که سونی دارد، صفحه ورودی مجموعه صفحات فرهنگ و هنر (شامل صفحات رادیو تلویزیون، موسیقی، تجسمی، سینما و ...) است. به این نکته باید توجه داشت که نحوه قرارگیری این صفحه همانند صفحه 7 است به اضافه اینکه موضوعیت آگهی با گرایش خوانندگان مطالب صفحات این مجموعه کارکرد آگهی یک تولید کننده محصولات صوتی و تصویری را افزایش می دهد.
نکته ای که در انتها به آن رسیدیم این بود که به رغم اینکه حرفمان منطقی به نظر می آید، اما نظر قطعی نمی تواند باشد و باید در موردش تحقیق کرد.

حرف اصلی: متاسفانه تحقیق درستی در مورد عادت خوانندگان مطبوعات و مسیر گردش چشم آنان در کشورمان صورت نگرفته. توقع انجام چنین تحقیقی از یک روزنامه نیست، اما انجام چنین کاری توسط دانشکده های روزنامه نگاری و سازمانی مثل مرکز تحقیقات رسانه توقع زیادی نیست.
تصویر زیر الگوی الویت بندی مناطق در صفحات اینترنتی (به زبان انگلیسی) که بعد از سنجش رفتار چشم خوانندگان تهیه شده است. تصویر آخر هم مسیر حرکت چشم خواننده است که با سیستمی که در عکس بالا می بینید تهیه شده و الگوی منطقه ای نیز از روی تنظیم شده است.