در آخرین مطلبم در ستونی که در صفحه رسانه رونامه شرق با عنوان "تبلیغات" دارم 4 برند عرقیات گیاهی را از لحاظ بسته بندی مقایسه کرده بودم. مطلب چاپ شده را که دیدم متوجه شدم که تمام نامهای تجاری را حذف کرده اند تا برای کسی تبلیغ نشود...
در این مورد چند نکته به ذهنم رسید:
اول: در مطلب از هر 4 نام تجاری که در ایران عرقیات گیاهی تولید می کنند نوشته و ننشسته بودم فقط از یکی تعریف و از بقیه بد بگویم.
دوم: وقتی ایده این ستون را مطرح کردم قرار شد که در مورد مسائل روز بنویسم و نامهای تجاری را هم مطرح کنم.
سوم: اواسط تابستان بود که مطلبی نوشته بودم در مورد آگهی های شرکت فرش و گلیم که به دلیل ترس از اینکه مبادا شرق را تحریم تبلیغاتی کنند( به سرنوشت جنرال موتورز و لس آنجلس تایمز دچار شویم) مطلب را در صفحه حذف کردند و گفتند که آن مطلب آگهی فرار می دهد و نمی خواهیم چنین شود.
چهارم: مطلبی در مورد تبلیغات و بسته بندی محصولات لبنی روزانه و اسنک جیم جیم نوشته و از آنها به عنوان نمونه هایی از برنامه ریزی صحیح رسانه ای و ...یاد کرده بودم که آن مطلب هم به خاطر اینکه از کسی تعریف کرده بودم ابتدا به دیار عدم فرستاده و بعد با پا در میانی محمد رهبر و سام فرزانه با حذف تمام نامهای تجاری منتشر شد. این بار استدلال این بود که نباید از کسی تعریف کنیم و این می شود تبلیغ. که اگر مورد قبلی و فراری دادن آگهی را قبول کنیم باید بپذیریم که این مطلب جاذب آگهی بوده.
پنجم: ما نه آگهی می گیریم و نه آگهی از دست می دهیم. لطفا سئوال نفرمایید، حتی شما دوست عزیز.
ششم: با همه این حرف ها ستونم را در شرق دوست دارم و باز هم می نویسم. از این ستون تا اون ستون فرجه و شرق دوست داشتنی تر از غربه